Simula nung magkaroon ako ng camerang may cellphone (Utot) eh sinimulan ko nang idebelop ang aking artistic, cinematographic, photographic at kung anu-ano pang skills na may “-ic”. Nakakaaliw. Ngayon naiintindihan ko na kung bakit puro picture-taking ang inaatupag ng ilang tao. masaya eh. Iba ang pakiramdam pag may nakukuha kang mga moments gamit ang iyong camera. Ako, na cellphone camera lang ang gamit, ay medyo hirap na kumuha ng mga magagandang picture. Pagtyagaan nyo muna tong ilang mga kuha ko sa cp…

Pagtiisan nyo na kasi minsan may mga shots talaga na blurred… mintis… over-exposed (utot)..lalo pag may sumabay na magtext bigla… o kaya nalowbatt ako, mga ganun pero pag may chumamba, aba’y ngiting hanggang tenga na yan.

Pwede na pala ako nitong maging investigative journalist (pakialamero, in tagalog. Epal, sa salitang balbal) dahil kahit saan pwede na akong makakuha ng expose. Idol ko si Gas Abelgas. Napakamodulated ng boses nya. Pag nagkita kami reregaluhan ko sya ng isang bote ng Vicks 44 cough control.

Gas: SOCO?

Chilli: Hinde, Suck Mo

Gas: Ah, Suck Ko.

-apir-

Actually, nagsimula na ang aking pagiging I.J. , nitong nakaraang December. Minsang nakasakay ako sa bus na naghihintay na mapuno bago umalis. Nakapwesto ako sa may bintana para di naman boring. May namataan akong mag-jowa dun sa isang waiting shed. Naglalampungan. Nagpapatotoong malamig ang simoy ng hangin. Haay. Para bang gusto kong kunan ng video at i-submit sa boybastos.com, kaso pinasara na pala. Utot. Pwede rin namang i-adobe ko ang mukha ko at ni Maria sa video. LOL. Kainggit. Ang sweet-sweet nila para na silang arnibal na nagkatawang tao. Maya-maya pumara na ng masasakyan yung babae. gud bay na rin si lalake. Sumakay si lalake sa sinasakyan kong bus. SRO na lang ang bus at siksikan na rin. Nakatingin ako dun sa lalake na mukha pa ring tuwang-tuwa kahit naka-alis na si babae. Haay, pag-ibig nga naman…parang shabu. Nakaka-high. Utot. Nasa isip ko “Napakaswerte nitong lalakeng to siguro. Parang blanko pa rin ang tingin ng mata pero yung ngiti hanggang tenga. What’s his secret?” Nalaman ko naman bago ako makababa ng bus..mamaya malalaman nyo rin. Nagsimulang umandar ang bus. At umandar na rin ang aking pagka-J.I. At di nagtagal may napansin na akong kakaiba. Agad kong kinuha ang aking camera at CLICK! -case closed-

Kung may tinatawag na HEADSHOT, eto ang matatawag na EGGSHOT. LOL

Napatingin ako sa paligid at naalala kong nasa Cubao pala ako. Isang lugar na maraming “♫ to the left, to the left♪ “ O biglang liko. Haay. Ngayon klaro na. Bay, Sa susunod check all your belongings before checking-out okey? Baka smile ka ng smile dyan, nakalipad na pala di mo lang alam. Lol.

Tambay.

Chilli: So anong bago sa nyo ngayong new year, dude?

Comrade: Well, marami akong napagnilaynilayang mga bagay-bagay.

Chilli: Naks! Yan ba inatupag mo nitong bakasyon

Comrade: Hinde, kanina lang bago bumangon.

Utot

Chilli: Ano yan, new year’s resolution

Comrade: Yeap. You will be proud of me my friend.

Chilli: Sige, nga… share

Comrade: Teka, ikaw ba meron ding new year’s resolution?

Chilli: Ofcourse.

Comrade: Talaga, ano?

Chilli: Kaw muna

Comrade: Sige. Ang aking new year’s resolution ay may kalaliman. Naalala mo yung nagtrabaho ako sa call center?

Chilli: Yung halos magbuhay-paniki ka na. Yung kapag tinatanong ka eh di mo na alam kung anong petsa na

Comrade: Tumpak! Yung pakiramdam ko eh ako si Edward ng pelikulang Twilight

Chilli: Dahil buhay bampira?

Comrade: Hinde, dahil mukha na kong di naliligo.

Chilli: Oh eh diba totoo naman. Anyway, anong koneksyon non?

Comrade: Dude, di na ako magsasalita ng ingles. Mahal ko na ang sarili nating wika. Di mo na ako maririnig magbanggit ng wikang banyaga.

Chilli: Talaga, hindi na?

Comrade: Never again! Utot.

Chilli: Parang narinig ko na to, porkchop to eh. Utot. Ako ang new year’s resolution ko eh hindi na ako magsasalita ng tapos.

Comrade: Ang galeng. Eh paano kung… ?

Chilli. ah basta, PERIOD. Utot.

Matapos ang napakahabang bakasyon na kain-tulog-t@3 (KTT) lang ang inaatupag eh balik trabaho na naman. Wooohooo! (bakit ba ako masaya? -utot)

Kapag binabalikan ko ang mga nangyari noong christmas at newyear break eh di maiwasang mapuno ang isip ko… ng hangin. Dahil wala nga akong inatupag kundi -KTT. Tumaba lang ako ng mga wan en a hap inch. Ganun talaga ang mangyayari kung ang tao eh humihilata at nagte-text na lang pagkatapos lumafang. Utot. Uy!!! Text! So KTTT na pala. Kain-Tulog-T@3-Text. Minsan sabay yung dalawang huli. Minsan yung Una saka huli. Sa kabutihang palad hindi naman nagsabay yung second at third. Utot.

Marami akong kwentong nakalap pero iisa-isahin ko na lang ngayong Enero, (abangan nyo na lang at aabangan ko rin -utot) maraming exciting na nangyari kahit KTTT lang ako. Dahil nag-Travel din ako

Comrade: Sosyal!

Uy! Travel..another T. So KTTT-T. At yep, pwede ring kombinahin ang T na yan sa iba pang nabanggit. Bahala na kayong umisip sa TT ninyo. Utot.

Dapat talaga bukas pa ako magpopost..pero di ko lang talaga kayang itago pa ang kasiyahan kong naramdaman kahapon pa (so isang araw na syang nabuburo sa utak ko at isang araw ko na syang kinakabaliwan). Isang bagong discovery para sa inyong lingkod, na tunay namang nagpasiklab ng aking unang linggo ng aking 2009. Eto yon.

Tamaan wag magagalit. May mga taong nakakatawa yung apelyido. At di ko gagayahin si Bob Ong na naglista ng mga apelyidong nakakabungisngis at nakakainis. Ikukwento ko ang ang karanasan ng aking kasamahan sa trabaho, karanasan nya sa isang taong may pambihirang pagkakakilanlan.

Normal na buhay sa opisina.

KST (Kasamahan sa Trabaho): Hi ma’am, naryan na po ba si Mr. (tooooot)

*name witheld

PN (Pambihirang Nilalang): Ay, wala pa sya eh. Try mo na lang bukas.

KST: Ah, sige po. Salamat po

Chilli NOTE: Hep hep hep — ok na sanang conversation yon diba, sabay baba ng telepono. Pero alam ko na ang pamantayan o ISTANDARD (lol) ay dapat mong kunin ang pangalan ng iyong nakausap para naman mabigyan mo ng value ang kanyang pagtityagang angatin ang telepono at kausapin ka.

-source: Powerful Telephone Skills; McGraw Hill

KST: By the way, si KST po ito. Kayo po pala si…?

PN: Eula

KST: Ms. Eula?

PN: Yes

KST: uhm, ano pong apelyido nila?

PN: Eula na lang

KST: ahehe (talagang pang-text ang tawa eh no? Utot) Kailangan ko pong malaman yung apelyido ninyo para po malagay namin sa record

PN: Ah..eh..Baka tawanan mo eh

KST: Naku, hindi po.

PN: Haha, kailangan talaga?

KST: Opo

PN: Hindi na siguro. Wag na lang, ampanget eh

KST: Okey lang po yun

PN: O sige ah, i-spell na lang natin ah.

KST: Sige po

PN: Yu….Tee…Oh…

KST: Ah, yun na po?

PN: Hinde, may kasunod pa, o eto yung susunod… Tee-Eee-Ar-Ey!

KST: (nagdya-jot down in silence) U….T….O….T…..E….R…..A

*matinding katahimikan*

PN: Oh, ano nabasa mo na ba? Ampanget no?

KST: Opo. Di naman po ah (nagpipigil ng tawa)

…At yon ay naging simula ng magandang pagkakaibigan – UTOT.

Nang ikinuwento sa kin yon ni KST, napa-isip ako. Ang alam ko pwedeng magpapapalit ng apelyido pag talagang di sya katanggap-tanggap. Pero may mga kaso na kung doon na nakilala sa bansag/apelyidong yon ang angkan ay malamang piliin ng pamilya na huwag na yong ibahin. Sooo? Hay nako. Ayaw ko nang mag-isip. Basta. Happy na ang New Year ko.

Backtrack tayo sa buwan ng October

Simula nung naging trend ang pag-inom ng mga bottled natural juice drinks eh naki-uso na rin ako. Madalas akong bumili sa Sebenileben ng Situ o ng Pab (utot). Goal ko ba na magpababa ng timbang at magbawas ng bilbil? Hinde. Nakikiuso lang ako sa mga taong mahilig magbitbit ng mga boteng plastic. Kada bili ko kapag naubos ko na eh iniimbak ko sa drawer ko, dahil alam ko meron akong pananagutan sa kalikasan  (takot akong tamaan ng kidlat) kung itatapon ko na lang basta-basta yung basura ko sa kung saan-saan gaya ng sidewalk, elebeytor at opis ng boss. Simple lang ang routine: bote-drawer, bote-drawer, bote-drawer. Malamang sa kasimplehan nyan matalo ko pa si Dora sa pagmemorize. Dumalas ng dumalas hanggang sa di ko na malagyan pa ang drawer. OMG! Anong gagawin ko sa mga boteng ito? Nag-isip ako. Wala akong maisip. Utot.

Malapit na ang UNDAS (remember backtrack ito – utot), pwede ko sigurong gawing candle holder ang mga ito. Yeeeessss…nag-iisip. Pero baka naman pag ginawa ko yon eh may magcomment sa akin:  “Brownout ba?” “San ang birthday?” “Diba bawal na ang dynamite fishing”. Kaya ibinasura ko na ang walang kwentang ideyang yon at nagpiga ng iba pang pwedeng gawin. Ibenta ko kaya sa recycling shop. Tama! At kikita pa ako. Ang kaso, per kilo ang bentahan dun at itong nasa akin eh wala pa yatang wamport.

Junkboy: Boss, dalawang guhit. Eto Tripipti

Chilli: Utot.

Alam ko may iba pang pakinabang yan maliban sa maging tampukan ng kantyaw at tumbasan ng tripipti pesos. Pero di ko pa sa ngayon malaman. Inimbak ko muna ang mga bote sa bahay namin ng mga isang buwan.Hanggang sa sumapit ang huling linggo ng November.

Malapit na ang pasko, kelangan ko na magdecorate. Yey! Ito ang pinakagusto kong parte ng pasko, ang pagdedekoreyt ng bahay. Inilabas ko na ang mga kailangan…parol (na may naka-imprenta pang Philippines 2000 at picture ni FVR), lumang christmas light, pandak na christmas tree at ilang bola-bola na pwedeng isabit doon. Ilang sandali lang, mukha ng beer garden paskung-pasko ang bahay dahil sa mga palamuti at higanteng mirror ball na nasa gitna. Wala kasi kaming makitang ibang malaking centerpiece kaya yung mirror ball na lang.

Comrade: Wow! Sinong may birthday? Anong oras ang sayawan?

Chilli: Nakakain ka na ba ng christmas ball?

Comrade: Wow! Ang gara ng parol, may slogan pa

Chilli: Gusto ko talaga yan…kasi may “okey” sign. Kamay pa ni FVR.

Comrade: Ang christmas lights, hanep! Ambilis mag-blink

Chilli: Maluwag na kasi yung mga wiring, napupundi na rin yung mga bumbilya kaya ganyan.

Comrade: Ang christmas tree, WHITE na WHITE! Isteytsayd ah

Chilli: Naloko kami nung nagbenta sa min, nangupas yung kulay nung nilabhan bago itago last year.

Comrade: (ngiti) Ang ganda talaga! Ang ganda-ganda!

Chilli: Kumain ka na ba?

Comrade: Di pa, ano bang ulam nyo?

Chilli: Sabi ko na nga ba eh.

Nagliligpit na ko ng maispatan ko ang mga boteng plastik na isinako ko last month. Andun pa rin sila. Hmmmm. Lumingun-lingon ako sa aking bagong dekoreyt na bahay. Parang may kulang. Kinuha ko ang wallet ko at tinignan kung magkano pa ang pera doon sabay alis papuntang National Bookstore.

Comrade: Oh, san ka pupunta?

Chilli: Dyan ka lang bantayan mo yung metro ng tubig

Comrade: Huh? Bakit

Chilli: Tumatakbo eh

Comrade: Utot

Bumili ako ng ilang mga art materials. Tamang crafts ako ngayon. Ilang cartolinang makukulay, glue gun, glue stick at pentel pen ang aking binili sabay uwi na. Exciting. Sabak kaagad ako sa workshop area (slash-living room-slash-dining room) at nagsimula nang paganahin ang aking imahinasyon at pagkabatang-isip. At tunay nga naman…matapos ang ilang oras, bago pa man kumagat ang dilim…

JARAN!!! Yehey! Meri Krismas Tu Mi♫♪

Comrade: Wow! Nagawa mo ba yan dahil sadyang creative ka lang o dahil wala kang pambili ng totoong belen?

Chilli: HAHAHAHA……………………….O.0……………Both.

Utot

Ang nakasaad sa ibaba ay tunay ng conversation ni Comrade at ni Ako (utot) December 07, 2008 gamit ang isang online instant messenger (dahil wala kaming mga load -utot)

Comrade: dude!

Chilli: ASL pls

Comrade: Sira, ako to

Chilli: uy dude, wazzapers?

Comrade: Nanakawan ka raw?

Chilli: Oo, kainis.

Comrade: Anung nawala sau

Chilli: pera dude

Comrade: ha san ka nawala?

Comrade: i mean san ka nawalan

Chilli: sa antipolo

Chilli: sa dorm

Comrade: bakit anung nangyari?

Chilli: nasalisihan lang naman

Chilli: iniwan ko wallet ko sa bag ko

Chilli: umalis ako

Chilli: pagbalik ko andun pa wallet ko pero

Chilli: ala nang laman

Chilli: MAGIC!

Comrade: ay ganun

Comrade: kelan nangyari?

Chilli: this weekend lang

Chilli: teka teka…

Chilli: blotter ba ito?

Chilli: hahaha

Comrade: uu

Chilli: hindot

Comrade: hays magkano naman nawala?

Chilli:

Comrade: loko un

Chilli: mahigit 1000

Comrade: loko nga

Chilli: ambigat…

Comrade: i’d say.

Comrade: andami na sanang kwekkwek na nabili nun

Chilli: yea,

Comrade: nailabas mo na sana si Maria nun

Chilli: yea

Comrade: naipanood ng sine

Comrade: naikain sa labas,

Comrade: nagrent na sana kayo ng room…

Chilli: cra, di yon sasama sa ganun

Comrade: edi sabihin mo sagot mo

Chilli: utot

Comrade: kaw naman pinapatawa ka lang

Chilli: tnx

Chilli: ambigat talaga

Comrade: alam ko na

Chilli: yea?

Comrade: isipin mo na lang na yung kumuha nun

Comrade: eh pinamasko na nya sa pamilya nya yun

Chilli: sana lang

Comrade: o kaya isipin mo

Comrade: sa noche buena nila ipapagpasalamat nila

Comrade: na may taong naging engot na iniwan yung wallet na may lamang 1k+

Comrade: kaya meron silang nakakain ngayon

Comrade: masaya sila.

Chilli: sinusubukan mo ba akong i-console?

Chilli: wa epek eh

Comrade: wa epek ba?

Comrade: haha..sige eto na lang

Comrade: isipin mo…ipinusta nya yon kanina

Comrade: sa laban ni Pacquiao at Dela Hoya

Chilli: oh

Comrade: tapos

Comrade: kay Dela Hoya sya pumusta!

Comrade: ayun

Comrade: talo sya

Comrade: HAHAHAHA

Comrade: vengeance is sweet!!

Chilli: HAHAHA. okey na ko

Comrade: tara kwekkwek tayo

Chilli: treat mo?

Comrade: ofcourse, my friend

]]> http://angblognichillidobo.wordpress.com/2008/12/09/much-needed-comrade-chat/feed/ 10 chillidobo sad laughing_n sad sad sad sad sad sad laughing_n laughing_n laughing_n http://angblognichillidobo.wordpress.com/2008/12/03/awkward/ http://angblognichillidobo.wordpress.com/2008/12/03/awkward/#comments Wed, 03 Dec 2008 08:18:30 +0000 ronaldgawat http://angblognichillidobo.wordpress.com/?p=204 ]]>

Heto ang ilang awkward moments ko kapiling si Maria.

UNO

Naikwento ko na to before eh. May binili akong napakamurangspecial na pantali sa buhok. Mga isang set. Para ibigay kay Maria nung last birthday nya. At nung nagmeet kami para ibigay ko yon personally, nakita ko nagpagupit na sya ng buhok. Di na magagamit. Di ko alam kung itatago ko na lang ba yung regalo ko o isusubo ko isa-isa para maaliw sya

chilli: 1 (awm), two (awm)…. mwen! (translation: ten) nyerem!! (translation: JARAN!)

Maria: bravo! -clap clap-

DOS

Minsan magagamit rin ang kaluwagan ng MRT at kakulangan nito sa safety straps to my advantage. Sumakay kaming magbabarkada –actually ako lang yung lalake that time. So ako nun eh barkada-slash-bodyguard. Standing room only ang tren. Medyo mabilis magpatakbo si Manong at muntik nang matumba si Maria, naghanap sya ng makakapitan at ang nakita nya eh yung braso ko. — honest to goodness, di naman ako masel-masel na tao. Pero nonetheless, kumapit sya the whole trip.

–kinabukasan, nagsimula na akong magbuhat-buhat (ng timba) sa bahay

TRES

May kausap kaming old friend ni Maria at nagkukwentuhan sila ng mga karanasan nila. Nandon ako para umiskup ng storya. Something interesting. Dito ko napatunayan na be careful what to wish for kasi baka makuha ko nga ang hinahanap ko.

O.F: yang si Maria, saludo ako dyan (nagbobow pa) lakas nyan uminom, grabe. may tama na kami sya wala pa. wooo. saludo ako (nagbow ulet)

Maria: (napatingin sa kin na para bang gustong ideny lahat)

– the weekend after:

Comrade: so anong gagawin mo dyan sa kalahating case ng SanMig Lite?

Chilli: Basta, orasan mo lang ako pero bottle…. at ihatid mo na rin ako sa min if ever.

Nakakapanghinang ka-awkward-dan na yang tatlo pero eto sa tingin ko ang magsasara ng deal. Ang magpapataob sa mga record na yan. Malamang di nyo pa ako nabasang masyado naging agressive kay Maria. Pero may ganun nang nangyari at heto na yon. Basa:

Isang tanghaling MAINIT. >_<

Chilli: (sa cellphone) talaga. di nga? sigurado ka.

*syempre kinat ko na yung mga maraming CHOPPY moments* (utot)

Maria: sasama ka ba o hinde, minsan lang ako matuwa ah.

Chilli: sige sige. sa inyo ba?

Maria: oo, punta ka na lang

Chilli: San ka naman nakakuha nya?

Maria: Pinahiram lang ng uncle ko

Chilli: talamak! (halos manghina ako sa kinatatayuan ko)

Maria: O sige babay na, text mo na lang ako dahil ako lang tao dito hanggang mamaya, walang ibang magbubukas ng pinto

click. you are out of load

Perstaym!!! Manonood daw kami ng DVD sa kanila. Taragis. Kelangan ko tawagan si Comrade.

Comrade: HINDI NGAAAA?????!! Sinabi nya talaga na manood kayo non?

Chilli: Oo. Malinaw na malinaw…well, malabo ang signal…pero yun ang sinabi nya

Comrade: Yan na yun my friend, its time. Handa ka na ba?

Chilli: Ewan ko ba, manonood lang naman. Bakit ba ako kinakabahan?

Comrade: Eh kasi sya lang at ikaw ang nandun, tapos ganun pa ang papanoorin nyo.

Chilli: Anong dapat kong gawing paghahanda???

Comrade: Kelangan mo na mag-ahit

Chilli: Huwat? ng ano?

Comrade: Based on experience my friend, matatangay kayo nyan, kelangan handa ka. Dapat oras na nandun na eh wala na syang dahilang kumalas. Gusto mo bang maturn-off sya, at magunaw na ang lahat ng possibility. Sige na. Ahitin mo na yang bigote mo. Bilis!

After noon, mukha na akong totoy. tao

Comrade: Anong oras daw ba?

Chilli: Ako daw ang bahala.

Comrade: Naligo ka na ba?

Chilli: Teka, kala ko ba sabi mo mas maganda yung hindi naligo, para yung natural na halimuyak ang naaamoy

Comrade: sa case mo, mas ok na maligo. walang gayahan ng istayl

Ahit na. Naligo na. Okey na.

Comrade: Tara!

Chilli: Sasama ka??

Comrade: Hinde, may ibibigay ako sa yo.

Mula sa ilalim ng kama dumukot sya ng isang maliit na pakete na pamilyar ang laman.

Comrade: Tandaan mo ang sinabi ni John Lloyd,

Comrade, Chilli: Ingat -apir-

Handa na. Umalis na ako papunta kina Maria. Parang dinudunggol pa rin ang dibdib ko. Tinext ko na sya.

Chilli: B there n 5 min Ü

Maria: K lng mga 10, ligo lng me

Taragis, sana di nabasa ng katabi kong malikot ang mata yung text message. Bumaba ako, medyo maaga pa, 5 mins pa. Naglakad-lakad muna ako. Umihip-ihip ng sariwang hangin. Naghahanap ng lakas ng loob. “Chilli, this is the moment..” Nag-jogging-jogging pa ako at nag-shadow boxing sa harap ng bahay nina Maria

“huff-huff, right hook, left hook”

Bumukas ang pinto. Si Maria.

“Tamang-tama lang pala ang labas ko eh, o pumasok ka na, bibili lang ako ng pika-pika.”

Sheesh. Ibang klase ka talaga. Nakukuha mo pang kumain ng pika-pika samantalang tayo lang ay okey na. Pero baka naman may gusto syang ibang gawin sa pika-pika baka gus- ERASE ERASE ERASE! Pumasok na ako. Taragis. Tahimik ang bahay. Wala ba talagang ibang tao dito. Kelangan ko siguraduhin, mahirap na. Tinignan ko ang ilalim ng sofa – wala. Ilalim ng hagdan – wala. Likod ng ref – wala. Aha, baka sa banyo may nagtatago… binuksan ko ang pinto. Amoy pa doon ang shampoo ni Maria na naamoy ko rin kaninang sinalubong nya ako. hayayayayaaay….♫

“Oy, chilli anong ginagawa mo dyan”

“Ah-eh, magsi-C.R. lang ako Maria sandali”

“Sige, nasa kwarto lang ako. Mag C.R. ka na. Wala nang babaan, ayaw ko nang papause-pause tayo mamaya.”

Ulp. Para bang nalaglag sa balls ko yung puso ko. “Ohhh♫-ehem-Okey. Susunod na”

Pumasok ako sa kwarto. Andun si Maria. Umupo ako sa gilid ng kama. Nakatalikod sya sa kin habang sinasalang ang DVD

“Di ko alam gusto mo pala ng ganyan?”

“Ay nako, di mo lang alam. Yan ang pangtanggal ko ng stress” Humarap sya sa kin. “Ikaw, mahilig ka rin ba? Umamin ka Hihihihi”

“Ah, eh..depende..(lunok)..sigurado ka ba dito Maria??”

“Oo naman, minsan lang ako pahiramin ng uncle ko ng bago no, madalas kasi sya lang ang nagda-download mula sa internet. Pero clear naman. Pero minsan sya lang gumagawa mag-isa. Alam mo yon..patago..astig diba”

“Siya ang gumagawa?? Edi sya ang bida?”

“Anu ka ba, bida saan? Anong bida?”

“Dyan sa palabas” para ba akong masusuka

“Imposible yun no. Pambata kaya ito.”

“Pambata?….. Bakit, ano ba yang…. ah…..(lunok)…BOLT”

“Oo, ano bang sinabi ko sa yo? Gusto mo ba ng iba?”

“Iba…( oo, IBA-to nyo ko sa outer space – taragis. Nag-ahit ako for this?)”

PS. Naisip ko, sana pinatext ko na lang muna yung title…(utot)

HAHAHAHAHAHAHAHAHAHA

Comrade: Dude, may bago akong natutunang wisdom tungkol sa mga babae.

Chilli: game..

Comrade: Anong gusto mo: Good news o Bad news?

Chilli: Aba, bago yan ah… trivia tapos good and bad news. Sige, sa good muna

Comrade: Nalaman ko na ang mga babae kapag nakatahimik at nakatunganga ang totoo non nag-iisip sila ng malalim

Chilli: Aaahh..

Comrade: At tayong mga lalake naman, pag nakatahimik at nakatunganga ang totoo non ay nakatahimik nga tayo at nakatunganga.

Chilli: Good. Oh eh ano yung bad?

Comrade: Ang masaklap, ayaw paniwalaan ng mga chikababes yon.

Chilli: Saklap nga. Pero ngayong galing na sa yo tingin ko maniniwala na sila.

Comrade: Emen!

Kapag nakatunganga ako, pinipilit kong sagutin ang mga tanong sa mundo na tingin ko mahirap hanapan ng paliwanag. Kaya minsan inilista ko ang mga ito at nakabuo ako ng sampu. Balak ko na sa tanang buhay ko maarok ko rin ang sagot (ang laleeem -utot). Kung gusto nyo akong tulungan para mabawasan ang aking mga iniisip ayos lang… utang na loob ko sa inyo yon. Utot

HETO ANG AKING LISTAHAN NG MGA TANONG NA DI KO MASAGOT (– o di ko masagot ng tama)

1. Hindi ka ba normal na tao?
Hindi ka ba naliligo araw-araw?

–para kasing pag sinagot ko, Oo man o Hinde, talo. (utot)

2. Kung mag-isa ka lang na nakatira sa iisang bubong, sinong maghahawak nito pag ikaw ay dyumudyingle?
Bakit ang Mighty Bond hindi dumidikit sa lalagyan?
Bakit walang tindang hotdog sa McDonald’s?
Kapag nanonood ako ng sine, aling armrest ba ang para sa upuan ko? Yung sa Kaliwa o kanan?

-naiisip ko na ang buhay pala parang status sa Friendster — it’s complicated.

3. Ano ang apelyido ni Satanas? Mr ba sya o Mrs.
Meron bang salitang dictionary sa dictionary?

-mga tanong na masyado pa akong bata o tinatamad para sagutin

4. Bakit ang Vanilla ice cream kulay puti pero ang vanilla extract kulay brown?
Bakit ang Taho kulay puti at ang Toyo kulay itim eh pareho namang soya yon?

- may nanloloko ba sa ‘tin? Kelan ba idedeklara ang official colors ng mga bagay na yan? Pinagdedebatehan na ba yan sa kongreso?

5. Ang mga hayop ba pwedeng mag-commit ng suicide?
Bakit ang mga multo tumatagos sa pader pero hindi nahuhulog patagos sa sahig?
Kapag kalbo ba ang chef nagsusuot pa ng hairnet?
Ano ang mas nauunang mangyari, paggising o pagdilat?

- it’s complicated. Part 2 (utot)

6. Bakit lahat yata ng planeta pabilog ang hugis?

- pansin ko lang. Tuwing pinagdodrowing kami ng solar system, lahat pabilog.

7. Bakit tinawag syang Donkey Kong eh di naman sya donkey?
Bakit si Goofy nakadamit pero si Pluto hinde?
Bakit may mga taong takot sa bubwit pero enjoy kay Mickey Mouse, eh dambuhala pa nga yun?

- isang patunay na ang media niloloko ang taong bayan (utot)

8. Kung putol ang isa kong paa at nagpafoot spa ako, may 50% discount ba akong makukuha?
Kung naputol ang dalawa kong paa, babaguhin ko ba ang height ko sa Biodata?
Nalalagas din ba ang b@lb@l sa chemotheraphy?

- iniisip ko in behalf ng mga disabled at misfortunate. *palakpakan*

9. Pag ang pasas ba nababad sa tubig babalik sa dati?
Pwede bang lumuha sa ilalim ng tubig?

- science sucks.

10. Gaano ka dapat kaimportante bago sabihing ikaw ay in-assassinate sa halip na na-murder

- politics suck too.

Ramdam na ramdam ko na Nobyembre ngayon. Dahil namatayan kami.

Bumangon ako kanina ng maagang-maaga dahil gusto ko yung nanonood ng palabas sa TV para magising lalo na kung si Bonggang-bonggang BITAG ang pinapanood ko (plugging? -utot). Ternohan mo pa ng pandesal na kasing-init ng kanyang mga expose eh ganadong-ganado na ko pumasok sa trabaho. Pero nabasag at nasira ang araw ko dahil sa nangyari…

Kakagaling ko lang ng banyo non at nagkakamot-kamot pa ko ng tyan ko. Pinindot ko ang switch ng TV. Sabay naupo muna ako sa dining room (na isang hakbang lang ang layo sa living room -utot). Diba may mga TV na medyo matagal mag-warm-up? Yung Unti-unting ang paglitaw ng imahe… ganun yata yung TV namin. Ilang millisecond  pa muna ang kailangan bago magkaron ng laman ang screen. Kaya kumuha muna ako ng hot pandesal (na napapansin kong sinlaki na lang ng talangka, sa halagang piso pa rin -utot ). Naghintay ako. Pero ubos ko na ang aking bite -size pandesal eh wala pa ring picture akong makita. Nag-alala na ako. Uminom ako ng kape para matulak ang kinain pero parang nakadagdag lang yon sa kaba. Maya-maya kasi, may nakarinig na lang ako na isang “click” at biglang umilaw na ng pula ang power indicator nangangahulugang hindi na ito green (ang galing ko mag-isip diba? -utot). Wala na. Wala na sya. Patay na ang TV.

“Hindeeeee!!!!!!!” napasigaw na lang ako (na para bang yung sa mga tagalog na pelikula -utot)

Profile ng TV namin: 29″, colored, Japanese (Oo, foreigner sya -utot) at dalawang taon pa lang syang nagagamit. Wala akong balak siraan ang brand ng TV na nabili ko kaya di ko na babanggitin ang tatak. Hint na lang…clue: katunog sya ng salitang sorry -utot.

Sorry nga naman talaga rin ang masasabi ko.  Tumawag na lang ako ng electrician. Kinuha ko na yung pinakabatikang mangungumpuni sa buong lupain baranggay (at pati na rin sa kabilang ibayo) para tignan ang karamdaman ng aming TV. Nagpunta sya sa bahay at nagulat ako dahil mukha talaga syang eksperto sa larangan nya. Matanda na, may mahabang balbas, kalbo. Kulang na lang ng kimono at samurai aakalain mo na kung-fu master. Astig. Nagsalita sya “Dito po ba ang bahay ni Chillidobo.” Sumagot ako, “Opo, pero hindi ko po naaalalang tumawag ako ng manunuli na homeservice o albularyo. Electrician po ba kayo” Nagulat sya “Di pa ba halata sa ulo ko, nasunog yan dahil sa kuryente.” “AAAaahhh….0.o…-utot”. Tinignan nya ang TV. Akala nya madali nyang mapipihit-pihit ang TV ko — na parang sumo wrestler sa laki. Pero di nya kinaya. Sinubukan nyang buhatin para matanggalan ng screw pero sa huli wala pa rin

Electrician: 0               TV: 1

…yan ang score sa huli. Wala pa daw syang nare-repair na ganun. Nag-sorry na lang din sya at nagpasalamat sa libreng muscle workout (utot). Nakaburol na ngayon ang TV ko. Kung gusto nyo sumilip o dumalaw, puntahan lang ang address ko na naka-flash ngayon sa inyong monitor (utot). Mag-iisang linggo na rin simula nang wala nang TV sa bahay. Wala ng maingay, wala nang maliwanag, wala nang rason para bumangon ng maaga. Pero nagkaroon ako ng maraming-maraming oras para mag-isip. Para mag-blog. At natanto ko, hindi lang pala sa TV umiikot ang buhay. May internet din pala (utot). At kapag pala walang TV mas humahaba ang oras, sa katunayan alas nueve pa lang tulog na ako (utot). Sabi nga sa kasabihang ingles “Early to bed and early to rise makes a man wise, happy and socially ill” Pero sa totoo lang gusto ko ng bagong TV. Kahit hindi na ganun kalaki. Basta colored. Magpapasko pa naman…gusto ko makapanood ng christmas cartoons tuwing tanghali (meron pa ba nun?).

WARNING: Ang post na ito ay may ipapakitang larawan na di angkop sa mga narrow-minded.

INTRO: RAMDAM SA BALAT

Hanggang ngayon para bang nararamdaman ko pa yung hulma ng palad ni Maria sa mga kamay ko. yikeeeee!!! Ewan ko ba. Napakamemorable. Napakasarap nung pakiramdam. Iba talaga pag RAMDAM SA BALAT. Dama mo ang init, ang pulso, ang contour o hubog. At marami pa akong bagay na alam na masarap ramdamin. Pero bago pa ako taasan ng kilay ni Loren Legarda eh itatama ko na ng daan ang post na to at deretso na ko sa topic ko: HUBAD.

And when I say hubad,  as in PURE, UNCOVERED, WIDE-OPEN.

Isang araw, nakasakay ako sa bus. Umaga. Lunes. Natural wala na akong iba pang aasahan kundi ang siksikan at ang unahan sa pagsakay, pero awa ng Maykapal nakasakay ako. Pero punong-puno na ang bus kayat sa bandang unahan lamang ako napapwesto. Wala na kong maigigitgit pa. Nakatayo lang ako madalas sa byahe pero ganun pa man, masaya naman kapag nakatayo ka sa bus. Marami kang nakikita. Pero minsan, magugulat ka sa makikita mo. At itong ikukwento kong nakita ko n’on, hindi ko kinaya…

HUBAD. Una, piraso lang muna ng balat. Gusto ko sanang mag-react pero baka sabihan ako ng KJ. Alam ko kasing marami na rin ang nakakapansin maliban sa akin. Dahil ba sa tagal at boring ang byahe? Ewan ko. Inaamin ko gusto ko na sanang picturan ang one-of-a-kind moment pero baka mahalata ako at sabihan ng kung anu-ano. Nanahimik na lang ako. Nagpatuloy ako sa pakikinig ng radyo sa aking CP. Dumadami lalo ang tao sa bus. Aircon pero para bang umiinit na lalo. Dahil kaya naiinitan sya kaya ganun? Siguro. Dahil nang parang nainitan sya lalo, lalo pa niyang inilantad. This time di na sya nahiya. LANTARAN na talaga. HUBAD na talaga. UMAY GULAY! –di ba sya nahihiya?

Para ba akong napangiti. At alam ko marami din ang nagpipigil lang. Nakatitig lang ako. First time ko makakita upclose ng ganito. May mga punto pang inaayug-ayog nya at dinidiin-diin ang parteng yon. Para bang normal lang sa kanya. Kaya this time, di na ko nakapagpigil. Hininto ko sandali ang radyo ko at inactivate ang camera ng CP ko, gusto ko nang kunan ng larawan. Wala nang makakapigil sa akin. At isa pa ayaw kong ako lang ang makikinabang ng kakaibang nakita ko. Gusto ko i-spread sa iba. Ikaw, handa ka na ba makita? Bawal ang maarte dito. Ituloy mo kung gusto mong makakita ng hubad

…na paa ng isang HOT na HOT na MAMAng DRAYBER. OOOO-yeah!

BONUS TRACK: HOT MAMA IN-ACTION

INTRO

Lumapit sa akin si Comrade isang umaga.

Comrade: Dude. Magkasama kami ni Comrade kahapon.

*** sa mga di nakaka-alam, pareho ang pangalan ni Comrade at ng GF nya.*** see post

Chilli: O

Comrade: May nangyari.

Chilli: Anu ba naman yan. Ganun na ba kalamig ngayon??

Comrade: Hinde yung ganun ng “nangyari”. Iba yung nangyari.

Chilli: kwento pa.

Comrade: Sinundo ko sya sa school nya, syempre paglabas nya BESO kami. Tapos binuhat ko bag nya para ako na maghirapdala

Chilli: gentleman -utot

Comrade: Eh kilala mo yun diba. Di agad umuuwi, may dinadaanan bang bilihan ng mga abubot yon palagi. Para bang araw-araw dapat may bagong bibilhin. So dumaan kami dun sa may tiangge. Pumasok sya, habang dun naman lang ako sa labas tumitingin ng CD

Chilli: tapos

Comrade: Biglang nagkaroon ng HULIHAN. Nagtakbuhan yung mga tao. Nagkagulo. Napatigil ako, gusto ko sanang tignan kung nandun si idol Edu Manzano. Nagsisikaripas ng takbo yung mga nagtitinda. Syempre mabilis

Chilli: Oo nga, tapos…

Comrade: Syempre natataranta na sila kasi baka madala sila sa presinto

Chilli: Oo nga, tapos…

Comrade: Syempre dala-dala nila yung mga paninda nila na nakabalot lang sa banig

Chilli: Oo na nga…ano na nga!!!???

Comrade: may….nahulog….na…CD….sa harap…..ko….sa bangdang harap….di naman harap na harap…per-

Chilli: Anong title? Clear copy ba? Peram

Comrade: Pangalan ng Exclusive School eh…

Chilli: Nakupo, yan ba yung tipong lipstick lang yung suot ng nasa cover?

Comrade: (tangu-tango)

Chilli: Pinulot mo ba?

Comrade: tinignan ko kung may dadampot….wala naman…

Chilli: Kaya dinampot mo na?

Comrade: Nilagay ko sa bag.

Chilli: yung VCD?

Comrade: DVD 9

Chilli: good choice -utot. EHEM. O Tapos?

Comrade: Edi okey na. Kain kami sa labas. Kwentuhan. Tapos hinatid ko na sya sa bahay. Umuwi na rin ako. Tapos kinagabihan may kumatok sa bahay. Nagulat ako. Si Comrade. Parang galit. Hawak nya yung VCD

Chilli: DVD 9 sabi mo diba?

Comrade: Yun na nga. Naiwan sa bag nya.

Chilli: Anong reaksyon nya??

Comrade: Nanlalaki yung mga mata.

Chilli: Gaano kalaki?

Comrade: ganito –>  0.0

Chilli: Malaki ba yan

Comrade: Usually ganito lang eh –>  -.-

Chilli: Patay. Tapos?

Comrade: Tinanong ako, “Kelan ka pa natutong bumili ng ganito?”

Chilli: Yare. Anong sinagot mo?

Comrade: Di akin yan no!

Chilli: Utot. Humanda ka na para sa pitong taon ng KARMA.

Comrade: (kagat labi) Di nga ako makasagot nun eh. Eh Kung Kaw Kaya nasa posisyon ko anong masasagot mo?

Chilli: alam mo magandang tanong yan. Dyan ka muna magpopost lang ako sa blog.

Comrade: Wui! (ampft)

**************************************

Maraming magagandang eksena sa buhay gaya ng nangyari kay Comrade. Pero mas maraming magagandang eksena sa pelikula diba? -apir- Sa sobrang ganda para bang gusto ko na na ako yung nandun. Halimbawa, tinanong ko ang dalubhasang blogger na si GASTI at heto ang kanyang pinakawalan na ehemplo:

Napili nyang gusto nya na gawing eksena ay ang isang makababagdamdaming linya na binanggit ng batikang aktor na si Raymond Bagatsing sa isang eksenang puno ng damdamin at drama. And I quote…“Wag kang gagalaw, sya ang nasa ibabaw.” From the movie of the same profound title, co-starring Priscilla Almeda.

May mga sitwasyon talaga na masasabi nating WISH KO LANG ako sana yon. Pwes bibigyang katuparan natin yan dito sa blog ko, CHILLIDOBO style. EKKK, as in Eh Kung ‘Kaw Kaya. Mga eksena sa pelikulang BOX OFFICE na kung tayo ang gaganap, ano kayang makabagbag-damdaming linya ang ating kayang bitawan. Ipopost ko para ngayong pagkakataon ang isang EKKKsena sa twilight the movie ng author na si stephenie meyer… (aasarin ko na naman ang ate kong mahal sa pamamagitan ng EKKK-senang ito)

Eh, Kung ‘Kaw Kaya si EDWARD sa EKKKsenang ito, anong isasagot mo?

O sige, mauna na muna ako, -utot

1. …I’m glad I’ve MET

2. …Inggit ka naman sa beauty ko?

3. …You’re brain, it’s so dumb. Of course im white.

4. …Edi mag LIKAS PAPAYA ka na rin

5. …Pinaglihi kasi ako sa b@!@g

Bella: But shouldn’t those be black?

…ni POWDER naman no

Hanggang sa susunod na EKKK!